|  

Özellikle gençlerde rastlanan tırnak yeme alışkanlığının altında yatan sebepler ve çözüm yolları.

Tırnak yeme alışkanlığı çoğunlukla 3–4 yaşlarında başlayan ve ergenlik döneminde artan bir davranış problemidir. Yetişkinlik döneminde iş stresi ve aile içi çatışmalar tırnak yeme alışkanlığını pekiştiren unsurlar olabilmektedir. Tırnak yeme davranışı gösteren çocukların ailelerinde de tırnak yeme alışkanlığı olan fertlere rastlamak mümkündür. Keza bu davranış taklit yoluyla da öğrenilmektedir.

Nedenleri:

Çoğunlukla çocuklarda güvensizlik belirtisi olarak ortaya çıkan tırnak yeme davranışı;

·        Baskıcı, otoriter ailelerde çocuğun sürekli azarlanması, eleştirilmesi,

·        Çocuğun aile içinde yeterli ilgi, sevgi, saygı görememesi,

·        Hareketlerinin ve isteklerinin engellenmesi,

·        Çocuğun sıkıntı ve gerginliklerini etkili biçimde çözme becerisi geliştirememesi,

·        Anne - baba geçimsizlikleri, kavgaları ve aile içi iletişim problemlerinin yaşanması,

·        Anne - babanın aşırı koruyucu olması; çocuğun karar verme, deneme imkânlarını kısıtlaması,

·        Çocuklar arasında kıyaslanma ve kardeş kıskançlığı,

·        Çocuğun sarsıcı olaylar yaşaması ve sonucunda kaygıya ve korkuya kapılması,

gibi nedenlerle ortaya çıkabilir ve gelişebilir.

·        Ayrıca, ailede herhangi bir bireyin tırnak yeme davranışı göstermesi doğal olarak çocuğun ilgisini çekmekte ve çocuk bu davranışı taklit edebilmektedir. 

Tırnak yeme alışkanlığı fiziksel birçok rahatsızlığın nedeni olabilmektedir. Tırnak yeme sonucu ortaya çıkabilecek parazitler, çocuğun kendisinden kardeşlerine ve diğer aile bireylerine de geçebilir.

Çocuklar tuvalet temizliğini ve el yıkanma alışkanlığını evinde rahatça uygulayabilir ancak okul gibi farklı ortamlarda sabun olamayabilir ya da çocuk el yıkamaya yeterince zaman ayıramayabilir. Böylece eller ve tırnaklar yeterince temizlenemeyebilir. Bu durum çeşitli hastalıklara, anjin, ağız ve sindirim yolu enfeksiyonlarına neden olabilmektedir.

Fiziksel rahatsızlıklarının yanında psikolojik olumsuzlukları da söz konusudur. Çocuklar bu tür alışkanlığı olan arkadaşlarıyla alay edebilir ve onu dışlayabilirler. Tırnaklarının görünümünden kendisi de hoşlanmayabilir ve bu durumdan kurtulmak ister.

Alınabilecek önlemler:

Öncelikle telaşa kapılmayın. Bu sorunu gereğinden fazla abartırsanız sorun sadece tırnak yeme olarak kalmaz; çocukla aranızda bir güç savaşına dönüşür. Çocuğunuzla iletişiminiz bozulur.

Çocuğunuza 'tırnaklarını yeme ' demeniz işe yarar bir tutum değildir. Böyle söyleyerek bu davranışa neden olan durumlar yok sayılmış olur ki bu tutum davranışı perçinler. Öncelikle ilgilenmeyin, görmezden gelin.

Dikkatinizi çektiğini çocuğa fark ettirmeden dikkatini başka bir yöne ya da oyuncağa çekin ve fark ettirmeden elini ağzından çekin. Elini meşgul edecek bir oyuncak ya da oyun iyi gelebilir. 

Davranışın ne sıklıkta ve hangi koşullarda ortaya çıktığı, arttığı ve azaldığı koşulları iyi takip etmek, sorunu tespit etmeyi kolaylaştırır.

Çocuklarda korku, kaygı uyandıracak durumlardan ve ortamlardan sakınılmalı. Şiddet, korku içeren film ve programlardan kaçınılmalıdır. 

Parmak ve tırnağa acı fakat zararsız olan sıvılardan sürülebilir, böylece bu acı tat hatırlatıcı olur ve bu davranışı bırakmaya yardımcı olabilir. Bu yöntem kökleşmemiş ve yeni başlamış tırnak yeme alışkanlıklarında etkilidir.

Hepsinden önemlisi çocuğun güvenini, benlik algısını ve sosyal beceri alanlarını geliştirmek ve problem çözmede iyi bir model olmak en önemli önlemlerdir.

Dunya Bulteni